D'Bréck vu San Luis Rey

All Dag op de Planéit Äerd honnerte vun Accidenter geschéien. An puer Leit denken, firwat eng Persoun an engem Auto Accident kritt oder Zoufälleg falen d'Trap erof.

Roman "D'Bréck vu St. Louis" vum Thornton Wilder erzielt vun der Manifestatioun 20. Juli 1714, mat dem Zesummebroch vun de schéinste Bréck am Peru, Spiller an de Steierzueler vun der fënnef reesend. D'Buch war an 1927 publizéiert. Fir hir Kreatioun gewonnen den Auteur de Pulitzer Präis (1928) an 37th Plaz an der Lëscht vun 100 beschte Romaner vum XX Joerhonnert am Englesch Sproochversioun vun der Modern Bibliothéik Editeur. An ech ka mat Sécherheet soen, datt dëst Buch dës Auszeechnunge verdéngt.

Thornton Niven Wilder - amerikanesch Finnesch, Industriellen a essayist. Hien huet och als scriptwriter mat Alfred Hitchcock am Film "Schied vun Zweiwel." Sengem éischte Roman genannt "Kabbalah" war an 1926 erauskoum, mä de richtege Succès huet him d'Geschicht "Bréck vu St. Louis" an der Publikatioun.

D'Buch ass dräimol gedréinte - vun 1929, 1944 an 2004. D'Iddi ass net eng nei Geschicht - d'Sich no am Aktiounen Bedeitung a wat ass geschitt. Dëst Brudder an ugefaang Yuniper - eent vun de Personnagen. Hien huet d'Liewen vun den Doudegen an de leschten Detail, erof bei den Dag iessen, versicht d'Äntwert op déi Fro ze fannen: "Firwat hutt si stierwen?". Hir Wierker jonke Paschtouer Faarwe Buch an der Hoffnung, dass wann net him, dann een aneren, "d'Buch oft liesen, de vermësst Stécker fannen an se an Iddi gesinn."

Geséchert a Presentatioun vum Text -, dass d'wat mécht d'Buch vun Bicher mat engem grousse Buschtaf. D'Wierk ass an fënnef Deeler ënnerdeelt, dräi vun hinnen am Tour d'Detailer vun der Evenementer virecht Doud ze beschreiwen.

Auteur bezuelt Opmierksamkeet op d'Helde, komplett op hir Text gebaut. D'Haaptrei Charakter kann pericolitis Actrice genannt ginn, well si iergendwéi mat all de Personnagen verbonne war: Madame de Montemayor an Pepita, Estabanom, Monni Pio a Don Jaime. Tornton Uaylder lénks de Sall fir d'Imaginatioun an d'Lieser, mä awer voll an Usträicher, asetzt a Charakter. Hien huet an all déif Bedeitung, déi et méiglech mécht den Held Recht aus dem bannen vu senge Gedanken ze gesinn an ze verstoen, oder et Massakeren. Et ass schonn eng Matière.

All d'Personnagen sinn interessant, an jiddereen huet wéinst: permanent absorbéiert mat Gedanken vu senger Duechter Dona Clara Marquis, Patient Pepita, Estaban mat sengem Brudder Manuel mat hir iwwert dëse Witz an spatzen vergiessen, Monni Pio, déi, trotz hirem groussen a souguer repulsive krut, Riewen an de schéin schafen , obstinate Actrice serocolitis.

Sprooch Wierker einfach, verursaache net Schwieregkeeten. Bal honnert Säiten liesen an ee Goalchance koum, keng extra Faarf an farce. D'Buch ass geschriwwen, sou datt och mat enger staark Deputéierten ze liesen, kann Iech verstoen, wat gesot gëtt, a fir "als" den Text als Bild. Dëst huet och de Verdingscht vun Dolmetscher V. Golyshev, déi de Roman fir d'russesch-allgemengen Lieser ugepasst.

D'Buch ass wierklech d'Opmierksamkeet an Zäit ass Wäert. Et kann als Schüler gelies ginn, wéi och e beschäftegt Entreprener, well esou Bicher iwwer si gezwongen ze denken, ob mer maachen a wat d'Konsequenzen eis Aktiounen richteg verursaache kéint. Dir musst glécklech ginn, kréien op eppes wéi de Marquis nët Verdacht huet, muss Iech erlaben Iech, bis Léift no der dictates vun der Häerz fir Akt an déif, Monni Pio ginn. Den Haapt Saach ass et zu Zäit ze verstoen an "liewen elo loosse", "e frësch ufänken erlaben." Elo, net eng zweet méi spéit. Ech hoffen dëst Buch Iech mat dëser Hëllef.